X
تبلیغات
آموزشی-نگاهی به اختلالات دانش آموزان - مقاله جدید در مورد آموزش تلفیقی بومی سازی شده با آموزش و پرورش ایران
وبلاگ آموزشی-حسین
 

آموزش تلفیقی1

آموزش تلفیقی متفاوت از روندآموزش معمولی2 است، چرا که در جریان اصلی آموزش دانش آموزان استثنایی به مدارس مخصوص خود فرستاده می شوند در حالی که آموزش تلفیقی شامل تحصیل دانش آموز استثنایی در کلاس های مدارس عادی به همراه دانش آموزان عادی می شود. آموزش تلفیقی شامل ترکیبی از خدمات توانبخشی مانند:مترجم ناشنوایان3،یاداشت بردار4،معلم مشاور،کار درمان،گفتار درمان،فیزیوتراپ،شنوایی سنج و... می شود.

قبل از سال 1975 در امریکا با تصویب قانون(PL 94-142) به آموزش دانش آموزان استثنایی و حتی کودکانی که از وضعیت مالی مناسبی بهره مند نبودند امکان داده شد که از شرایط تحصیل استفاده کنند.

آموزش تلفیقی نیز از نتایج آموزش (REI)5است که در سال های 1970 تا1980 اجرا شدو اصلاح قانون(که در بالا گفته شد) در سال 1990 به دست آمد.(کوهن،1995)

چه کسانی می توانند آموزش تلفیقی را برای فرد انتخاب کنند؟

اول این که آموزش تلفیقی شامل دانش آموزان ناشنوا و نیمه شنوا،نابینا و نیمه بینا و دانش آموزان جسمی حرکتی می شود،که والدین می توانند با مراجعه به سازمان استثنایی و کمک گرفتن از نظرات کارشناسان اداره،معلم مربوطه و مدیر مدرسه نسبت به انتقال فرزند خود به مدارس عادی مبادرت ورزند.

آموزش تلفیقی از چه مزایا و معایبی برخوردار است؟

مزایای این آموزش:

1-برای دانش آموزان استثنایی فرصتی است تا در کنار سایر افراد جامعه قرار گیرند و خود را از آنان بداند چرا که با تحصیل در مدارس استثنایی به نوعی جدا از سایر افراد دیده می شود.ارتباط روزانه این دانش آموزان با دانش آموزان عادی باعث توسعه ی توانایی ارتباط با سایر افراد جامعه می شودو همچنین باعث افزایش مهارت ارتباط در سال های آتی زندگی می گردد.

2-این دانش آموزان می توانند در نزدیک ترین مدرسه به محل زندگی خود ثبت نام کنند و از خدمات توان بخشی استفاده کنند،چرا که مدارس ویژه به علت محدود بودن در نقاط شهر پراکنده اند و با اجرای این آموزش در هزینه های رفت و آمد چه از لحاظ مادی و چه از لحاظ زمانی صرفه جویی می شود.

معایب آموزش تلفیقی:

1-این آموزش عاملی است برای جدا سازی دانش آموزان استثنایی از معلمان ویژه ی خود،همسالان و محیطهای فراگیر و سایر افراد مدرسه،با ورود دانش آموز استثنایی به مدرسه عادی با توجه به تفاوت هایی که با سایرین دارد باعث می شود که فرد خود را جدا از دیگران بداند و گوشه گیر شود.

2-این دانش آموزان از آموزش انفرادی بی بهرهمی مانند،به دلیل پر جمعیت بودن کلاس های مدارس عادی معلمین فرصت کافی را پیدا نمی کنند که به صورت انفرادی با دانش آموز کار کنند.

3-دسترسی کامل به کار کنان توان بخشی ممکن است کاهش یابد و یا اصلا وجود نداشته باشد،که در مدارس ما به وضوح دیده می شود.

قبل از انتخاب این شیوه ی آموزشی پرسش هایی مطرح می شود که باید به آن ها توجه کرد:

1-  آیا نیازهای فردی،رشد فکری،اجتماعی،عاطفی و سایر نیازهای دانش آموز در آموزش تلفیقی فراهم شده است؟

2-فرد چه درجه ای از معلولیت را داراست مثلا میزان شنوایی او چقدر است؟می تواند بنویسد؟می تواند راه برود؟درجه ی بینایی او چقدر است؟و...

3-فرد از لحاظ علمی در چه سطحی است؟

4-سطح ارتباط فرد در محیطی که میان معلمان،همسالان و کادر مدرسه استثنایی می باشد چقدر است؟

5-آیا معلم و کارکنان مدرسه ی عادی می پذیرند که یک دانش آموز استثنایی در مدرسه یا کلاس درس حضور داشته باشد؟

6-آیا مدرسه طیف کاملی از ابزارهای ارزیابی و تکنیک های طراحی شده برای استفاده ی دانش آموزان استثنایی بهره مند است؟(وزارت آموزش و پرورش امریکا،1992)

 در پایان باید گفت که این شیوه ی آموزشی برای آن دسته از دانش آموزانی که معلولیت شدیدی نداشته باشند وتاحد قابل قبولی قادر به استفاده از امکانات عمومی مدرسه می باشند،می تواند کاملا متناسب باشد.بدیهی است در این صورت می بایست تسهیلات ویژه و فوق العاده ای که دانش آموز نیاز دارد برای او فراهم آورد.البته چگونگی حسن روابط متقابل دانش آموز معلول با سایر دانش آموزان امری است که بستگی زیادی به وضعیت روانی-اجتماعی خود دانش آموز و نقشی که اولیا و معلمین مربوطه دارند،خواهد داشت.(افروز،1371،ص207)

5-آموزش به صورت انفرادی

Inclusion1-

Mainstereaming-2

Notetaker-3

Teacher aide-4

              

 

منابع و مآخذ:

Cohen, O. P. (1995). Perspectives on the full inclusion movement in the education of deaf children. In B. Snider (Ed.), Conference proceedings: Inclusion? Defining quality education for deaf and hard-of-hearing students. College of Continuing Education, Gallaudet University, 800 Florida Avenue, NE, Washington, DC 20002.

Easterbrooks, S., & Baker-Hawkins, S. (Eds.). (1994). Deaf and hard-of-hearing students: Educational service guidelines. National Association of State Directors of Special Education, King Street Station, 1800 Diagonal Road, Suite 320, Alexandria, VA 22314.

Johnson, R. C., & Cohen, O. P. (Eds.). (1994). Implications and complications for student who is deaf of the full inclusion movement. Research Institute, Gallaudet University, 800 Florida Avenue, NE, Washington, DC 20002.

National Information Center on Deafness, Gallaudet University, 800 Florida Avenue, NE, Washington, DC 20002.

Snider, B. D. (Ed.). (1995). Conference proceedings: Inclusion? Defining quality education for deaf and hard-of-hearing students. College of Continuing Education, Gallaudet University, 800 Florida Avenue, NE, Washington, DC 20002.

United States Department of Education. (October 30, 1992) Federal Register, 57(221), 49274-49276.

حسین بابازاده حبشی-آموزگار

 مدرسه ی ابابصیر 2 -قم

www.ericdigests.org/1998-2/inclusion.htm

 افروز،غلامعلی،(1371)،مقدمه ای بر روانشناسی کودکان استثنایی،تهران:انتشارات دانشگاه تهران

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم دی 1389ساعت 23:29  توسط حسین  |